The Sims to gra jednosobowa. Gra jednoosobowa (ang. singleplayer) – nazwa rodzaju rozgrywki w grach komputerowych i wideo przeznaczona wyłącznie dla jednego gracza.

Na rozgrywkę dla jednej osoby nastawione są rozmaite automaty do gier oraz konsole, choć niektóre oferują również możliwość gry wieloosobowej. Zwyczajem stał się fakt, iż jeżeli gra oferuje możliwość współzawodnictwa, dostępny jest tryb gry wieloosobowej.

Gra wyłącznie jednoosobowa jest domeną głównie gier przygodowych, RPG (np. Baldur's Gate, Gothic) i innych, choć oczywiście nie jest to regułą. Z drugiej strony istnieją gry, które w ogóle nie posiadają trybów gry jednoosobowej skierowane do graczy pragnących rozgrywki z innymi ludźmi (np. Enemy Territory, Tibia, World of Warcraft).

O ile gra FPS, oferuje tryb gry jednoosobowej jest to zwykle gra wg pewnej fabuły, w której przeciwnikami i opcjonalnymi współzawodnikami steruje sztuczna inteligencja obecna w silniku gry.

Pomimo że Simy nie mają wieku i przy pewnej ilości ostrożności gracza są nieśmiertelne, to Simy i tak mogą umrzeć w różnych wypadkach. Mogą być to na przykład: zagłodzenie, utopienie, spłonięcie w pożarze, porażenie prądem lub poprzez wirus (można nabawić się go od świnki morskiej, co może się stać, gdy jej klatka nie jest sprzątana regularnie). Dodatkowo, dzieci Simów mogą zostać wysłane do szkoły militarnej, jeżeli ich stopnie szkolne są bardzo słabe przez dość długi czas. Jeżeli dziecko zostanie wysłane do takiej szkoły, już nigdy nie wraca do rodziny. Pomimo takich porażek, wielu graczy umyślnie tak traktuje Simów, aby obejrzeć ich reakcje. Jeżeli gra nie została zapisana można robić to bez żadnych obaw o przyszłość Simów.

Simy mogą okazywać sobie namiętność niezależnie od płci adorowanego Sima. Konieczne jest do tego zdobycie odpowiedniego poziom sympatii między dwoma Simami, aby mogło dojść do namiętnych pieszczot i pocałunków (odbywających się zawsze na stojąco). W Simach zawarto ponadczasowy element poprawności politycznej: jest to jedyna gra na świecie, która uwzględnia różne obyczaje kulturowe w zakresie płciowości. Gracz może sam decydować nie tylko o powstawaniu małżeństw heteroseksualnych zaczynających się błyskawicznym ślubem ze suknią i welonem dla pani Sim, ale również można tworzyć jednopłciowe związki partnerskie dwóch panów Simów lub dwóch pań Simek, które doprowadzają do zamieszkania we wspólnym domu. Istnieje również możliwość tworzenia związków poligamicznych, typowych dla kultur muzułmańskich. W grze funkcjonuje również element zazdrości, który w kontaktach między "zakochanymi" Simami doprowadza do napadów złości i policzkowania się Simów. Jest to szczególnie zauważalne w związkach poligamicznych, gdy Simy zaproszone do zamieszkania pod jednym dachem łatwo z poziomu miłości przechodzą do nienawiści.

W wersji "The Sims" nie było możliwe nawiązywanie kontaktów towarzyskich (i ewentualnie później namiętnej miłości) ze sprzątaczkami, ogrodnikami czy kamerdynerami. "The Sims 2" poprawiły ten brak i w tej wersji gry można zaprosić do małżeństwa czy związku partnerskiego każdego przybysza pojawiającego się na terenie domu Sima: od listonosza po mechanika naprawiającego pralkę czy pokojówkę sprzatającą dom.

Gra zawiera również elementy cenzury obyczajowej:, o ile zaprzyjaźnione Simy kąpią się nago wspólnie w jednym basenie czy jaccuzi, względnie rozbierają się do kąpieli w wannie czy pod natryskiem, ich podbrzusze zawsze jest "ocenzurowane" zapożyczoną z amerykańskiej telewizji pikselową plamą.

The Sims używa kombinacji technik trójwymiarowej i dwuwymiarowej grafiki. Simy są trójwymiarowymi wielopoligonowymi obiektami, ale domy i wszystkie obiekty w nich to prerenderowane bitmapy.

W 2002 roku, The Sims zostało najlepiej sprzedającą się grą PC w historii, deklasując tym samym grę Myst. Gra była popularna nie tylko wśród dominujących na rynku gier młodych graczy płci męskiej, lecz również w kręgach dziewcząt (po około 50% sprzedaży dla obydwu płci). Pomimo nieprawdopodobnego sukcesu gry, cały czas krążyły pytania o wartości przesyłane przez grę, jednakże aby coś sprawdzić trzeba wpierw to kupić, więc sprzedaż ciągle rosła.

Niekończąca się rozgrywka była już wcześniej wykorzystywana w innych grach, na przykład w serii gier Harvest Moon (wydanych jedynie na Super Nintendo), ale The Sims z pewnością zdobył największą popularność. Gry takie (na przykład Animal Crossing), zostały rozsławione właśnie dzięki sukcesowi The Sims.

"The Sims" zostało ulepszone przez wspomniane wyżej "The Sims 2".Tam,gdzie wcześniej gracz mógł tylko wybierać pomiędzy gotowymi twarzami i ubraniami,w drugiej części może dobierać Simom ubiór według swoich upodobań i sam skonstruować twarz.